سلام

      ببخشید که انقدر دیر اومدم...خیلی دلم براتون تنگ شده بود...

      راستش اصلا حسش نبود چیزی بنویسم،این چند وقته زیاد حال خوشی ندارم

      مدام خواب مرگ و مرده میبینم(تا حال ۴ تا شدن) 

      خیلی سخته....

      انگاری راسته که میگن:

      آدمای خوب از یاد نمیرن،از دل نمیرن،از ذهن نمیرن ولی زودتر از اونی که فکرشو کنی

      از پیشت میرن...

      من که واقعا از زندگی بریدم،هر کسی رو که دوسش داشته باشی

      زودی ازپیشت میره،آخه خدا جونم اینم شد زندگی!!!

      شدیم بازیچه چرخ گردونی که یه ذره هم رحم نداره 

                                تو را گم کرده ام ؛ و حالا لحظه های من ...

                                گرفتار سکوتی سرد و سنگینند ...

                                و چشمانم ...

                                که تا دیروز به عشقت می درخشیدند ...

                                نمی دانی چه غمگینند ... چراغ روشن شب بود...

                                برایم چشمهای تو ...نمی دانم چه خواهد شد ...

                                پر از دلشوره ام ... بی تاب و دلگیرم ...

                                کجا ماندی؟!!

         شبی غمگین ، شبی بارانی و سرد

                                     مرا در غربت فردا رها کرد

        دلم در حسرت دیدار او ماند

                                     نگاهم را گرفتار فنا کرد

        به من می گفت تنهایی غریب است

                                     ببین با غربتش با من چه ها کرد

       تمام هستی ام بود و نفهمید

                                     که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

       و او هرگز سکوتم را نمی دید

                                     اگر چه تا ته دنیا صدا کرد ...

       سلام ...

       ممنون که هیچ وقت با مهربونیاتون  تنهام نذاشتین

       .

       .

       .

       یه آسمون گلهای یاس و میخک

                       یه دریا عشق و اشتیاق و پولک

                                      یه حس عاشقو یه قلب کوچک

           می خواد بهتون بگه

                           عید شما جلو جلو مبارک    

           گفتی که:

           _«چو خورشید، زنم سوی تو پر،

           چون ماه ،شبی می کشم از پنجره سر!»

           اندوه ، که خورشید شدی

                                                تنگ غروب !

           افسوس ، که مهتاب شدی

                                                وقت سحر!

     بی تو از دست رفته ام

                                     بی تو

       بی تو ساز شکسته ام

                                      بی تو

       بی تو من در خلیج چشمانت

                                   نی در گل نشسته ام

                                                                بی تو

       بی تو از پشت این دریچه ی سرخ

                                             افق زرد خسته ام

                                                                         بی تو

        بی تو در فصل زعفرانی عمر

             بی تو

                     بی تو

                     شکسته ام بی تو

 از تو سخن از به آرامی

 از تو سخن از به تو گفتن

 از تو سخن از به آزادی

 وقتی سخن از تو می گویم

 از عاشق...

                         از عارفانه می گویم...

 از دوستت دارم...

                          از خواهم داشت...

 از فکر عبور در به تنهایی.

 من با گذر از دل تو می کردم.

 من با سفر سیاه چشم تو زیباست

                                   خواهم زیست.

 من با به تمنای تو خواهم ماند.

 من با سخن از تو خواهم خواند

 ما خاطره از شبانه می گیریم

 ما خاطره از گریختن در یاد

 از لذت ارمغان در پنهان،

 ما خاطره ایم از به نجواها...

 من دوست دارم از تو بگویم را

 ای جلوه ای از به آرامی

 من دوست دارم از تو شنیدن را

 تو لذت نادر شنیدن باش...

 تو از به شباهت ، از به زیبایی

 بر دیده ی تشنه ام تو دیدن باش.